Sorry, a little too late! Niet omdat we stil hebben gezeten. We dachten, we wachten een weekje met een verhaal, dan lijkt het tenminste alsof we het druk hebben op werk. Maar natuurlijk hebben wij het drukker in de weekenden dan van maandag tot vrijdag.

Laten we beginnen bij het begin, dus bijKoninginnedag! Nog nooit deze feestdag mogen vieren in Kaapstad, dus verheugde wij er ons dit jaar extra op. Helaas, is het geen feestdag in Zuid-Afrika, dus moesten wij gewoon naar het werk. Zwaar leven hebben we toch! Maaaaaar gelukkig zat Mark deze dag voor één keer op een andere vestiging, waar geen bureau voor hem was en ook geen internet. En hoe goed wij zijn in smoesjes verzinnen, vertelde Mark zijn baas: Thuis heb ik internet en hier niet, waardoor ik hier niet kan werken, mag ik thuis verder. Hoe trots Mark zijn baas was, liet hij Mark naar huis gaan. Toen belde Mark mij dus op: Kan jij ook niet naar huis, dan kan ik je meteen ophalen. 20 Minuten later stond Mark dan voor mijn werk én ik had nog niet durven vragen of ik alweer weg mocht. Nadat ik even naar Mark was gelopen, kwam ik terug op het kantoor en vroeg Lunghi mij wat ik aan het doen was, waarop ik zielig zei: Een vriend van mij hoopte dat ik al klaar was zodat ik meteen mee kan rijden. Lunghi: Oh maar je mag wel weg! En Hoppa, regelrecht naar het strand. Daar lagen we dan voor het eerst op Koninginnedag in de zon, op het strand in onze zwemkleding.

Voor het avond eten hadden we spontaan het idee om alle Nederlanders die wij hier kennen uit te nodigen om een pizza te eten en een biertje te doen, om te verzamelen voordat we naar Rafiki's gingen. In Rafiki's zijn de Afrikanen namelijk zo tof geweest om voor alle Nederlanders Koninginnedag te organiseren. De pre-party was zeer geslaagd, iedereen kwam in het oranje en dit heeft ons wat leuke kliekjes opgeleverd! Vervolgens iedereen in de taxi naar Rafiki's om daar de onwijze drukke en chaotische avond voort te zetten. En ja, we voelde ons thuis tussen de muziek van Frans Bauer en Marco Borsato in een toko volgepropt met Nederlanders.

De ochtend erna was het voor ons beiden even zwaar want we stonden vroeg op. Mark had een voetbal toernooi op de planning staan en ik ging met Garry mee naar 'n verjaardag in Clanwilliam. Voor Mark en de andere jongens was het niet als verwacht. De jongens kwamen namelijk aan in een kleine, armoedige hal, waar 'n toernooi moest plaats vinden. De 2 finale teams waren al duidelijk, want er waren maar 2 teams aanwezig, die van Mark en één ander groepje Afrikanen. Hier zaten zij niet op te wachten, omdat er ook nog 'ns 40 euro voor betaald moest worden en zijn ze vertrokken naar de boulevard om daar zelf een beetje te voetballen. Na het genieten van de zon op het strand en een goeie avondmaal zijn zij met z'n alle weer de tent op zijn kop gaan zetten in Hemisphere. De zondag erna heeft Mark geluncht in Waterfront. Daarna met z'n alle genoten van de zonsondergang, die vanaf Signall Hill prachtig is om te zien. En uiteraard geen goeie week zonder Buena Vista Social Club, dus zijn ze met z'n alle voor Roel zijn verjaardag (onze mede Krugerpark reiziger) daar gaan eten. Daarna wilde mijn grote vriend nog maar 1 ding: zijn bed!!!

Voor mij zag mijn weekend er héél anders uit. Ik ben met Garry en zijn vrienden meegegaan naar een verjaardag in Clanwilliam. Ik verwachtte een gezellige verjaardag, zoals ik die wel vaker heb. Maar geen verjaardag zoals deze. Ik kwam terecht bij een villa met een, hou je vast, een zwembad, 2 jetski's, een boot, 2 quads, eenhelikopteren zelfs een eigen bezinepomp! Dit huis lag 100 meter van een rivier, waar zij hun eigen stukje strand aan hadden, waar niemand anders mocht komen, behalve de buurman. Van al dit speelgoed, mochten wij gebruik maken wat wij wilde (behalve dehelikopternatuurlijk). Dit hebben wij dan ook gedaan. Heel de dag gejetskied en 's nachts quad gereden. Lekker gebraaid en deze dag afgesloten met een kampvuur bij het meer. De mensen waren zo gastvrij dat we allemaal mochten overnachten, logeerbedden genoeg! En de dag erna weer heerlijk heel de dag gevaren met de boot over de rivier, gejetskied en de jongens gewakeboard achter de boot aan. Aan het eind van de middag weer lekker naar huis gegaan, naar mijn grote vriend. En met Mark een film gekeken, waarvan we het einde niet hebben gehaald...

Afgelopen week, hebben we het doordeweeks lekker rustig aan gedaan. Natuurlijk hebben we het wel gezellig gehouden. Zo kwamen Tiemen em Michael maandag bij ons eten en een film kijken, dinsdag zijn we naar Olivers gegaan om daar te eten. Even voor de duidelijkheid, onze huizen worden genoemd naar de straat waarin we wonen. Zo heet ons huis Antrim, die van Michael, Tiemen, Jurjen, Maartje & Lisette: Highlevel. En die van Yannic, Roel, Jelmer, Lucas, Remon, Eelco, Freek & Thijs: Olivers. Huize Olivers heeft namelijk een vrouwtje die voor je wil koken, daarvoor de boodschappen doet en afwast voor 4 euro. Heeeeeel relaxed.

Toen het eenmaal vrijdag was, stond er voor ons een speciaal uitje op de planning. Om 3 uur 's middags gingen we naar de townships. Elke stad hier heeft zijn eigen Township. Daar leeft een extreme armoede tussen een muur, wat zich afschermt van het rijke gedeelte. In de Townships wonen miljoenen mensen die leven in krotjes van 3 bij 3, waar per krotje soms meerdere gezinnen in wonen. Met geluk hebben zijelektriciteiten schoon water. 100% Van deze mensen zijn in aanraking gekomen met drugs, geweld, mishandeling, moord, verkrachting, alcohol en ga maar door met de criminaliteit. Via Remon zijn werk mochten we mee de Townships in en werden we daar hartelijk ontvangen door een optreden van 8 meiden, vervolgens een Rap van een stel jongetjes. Ieder een paar kinderen aan zijn handen en benen, liepen we door de krotjes naar een plek om te braaien. Daar kwam muziek door slechte speakers en begonnen alle kinderen van jong tot oud te dansen. Iedereen had constant kinderen om zich heen, die werkelijk niet van ons af konden blijven. Zij wilden aandacht, knuffelen, op de foto, maar voornamelijk een arm om hun heen. Nadat we de kinderen gedag moesten zeggen, gingen we naar een krot wat als café bedoeld was. Stamp vol, met wat muziek en 1 pooltafel en achter een hek vandaan mocht je drinken kopen. Het assortiment aan drank bestond uit 2 soorten bier. Een cola zat er voor mij dus niet in. Vervolgens gingen wij naar een wat grotere kroeg met betere muziek en een echt bar. Daar ging het dak er af, maar ook daar wilden iedereen met je dansen, met je praten en op de foto. Het leek alsof we beroemd waren. De mensen waren ontzetten aardig en onwijsgeïnteresseerd. We waren heel erg welkom en het enge beeld wat wij eerst bij de townships hadden is compleet veranderd. Veel van de blanke Afrikanen hier praten nog steeds niet tegen zwarte mensen en hebben zelf nog geen idee wat er gaande is in de townships. De apartheid is hier nog veel te groot en dan ben ik trots op een land als Nederland. En zelfs daar vind ik dat het beter kan. De kinderen hebben ons alle kippenvel bezorgd engeïnspireerd! Weer een onwijs mooie en interessante ervaring rijker. Het deed zelfs een beetje pijn dat je dan weer thuis komt in een mooi, groot huis en het eerste wat we deden was een warme douche nemen en doken we in ons tweepersoonsbed, denkend aan die kleine kinderen die het koud hadden en moe waren....

De ervaring van vrijdag moeten we van ons af zetten en van leren. Want voor zaterdag gingen we met een groep van 13 Nederlanders naar Stellenbosch. Dit is een leuke stad 40 minuten met de auto van Kaapstad vandaan. Hier zijn heel veel wijnproeverijen en leuke uitgaansgelegenheden. We gingen meteen door naar Waterfort Estate, om daar wijn te proeven. Mark en ik deden onze best om gezellig mee te doen, maar toen de rooie wijn kwam vertrokken onze gezichten. We doen onze best om wijn lekker te vinden zodat we in de toekomst gezellig met onze ouders een wijntje kunnen doen. Misschien wil het met wit nog lukken, maar rode wijn geven wij op! Wie weet, ooit nog 'ns. Hierna bezochten we nog één wijnproeverij met een adembenemend uitzicht over een vallei aan gebergte en wijnlanden. Mark hield stug vol en deed deze wijnproeverij mee, ik had opgegeven en ging aan de cola.

Na het proeven van wijn, zijn we de spullen gaan droppen in onze kamer voor 11 personen bijbackpackeriKhaya enuit etengegaan bij Java. Heerlijk en gezellig gegeten! Uiteraard moesten we ons daarna nog even mooi maken voor het nachtleven. Ook in Stellenbosch breken wij de tent af, want iedereen was weer in de juiste feeststemming en we danste tot we niet meer konden. Beetje jammer dat we rond 10 uur moesten uitchecken opMoederdag. Licht in ons hoofd gingen we één voor één douchen en op zoek naar een café om te lunchen. Gelukkig weer snel terug naar huis, want we waren werkelijk bekaf!

Thuis hebben Mark en ik lekker op de bank gezeten, filmpje gekeken en ons verwend met een vette hap van de MacDonalds. Terug denkend aan het mooie weekend wat we weer gehad hebben!

Omdat het gisteren Moederdag was gaan de kusjes, knuffels en groetjes dit keer uit naar alleMoeders. Vooral naar die van ons natuurlijk !!

Leuk dat jullie allemaal ons verhaal weer lezen, ik hoop niet dat ie nu te lang was!Hele Dikke Kus xx. Groetjes uit het o-zo-mooie Zuid-Afrika!